วันพฤหัสบดีที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2553

ขอส่งกำลังใจ แรงใจ มาเยี่ยมท่านค่ะ

     ทราบข่าวจาก Mail ว่าท่านไม่สบาย  รู้สึกใจหายค่ะ  บอกไม่ถูกว่าความรู้สึกเป็นเช่นไร? ด้วยเหตุที่ว่าเคยเป็นลูกน้องเก่าที่ตัวเล็กมากๆ (ถึงขั้นจิ๋ว) และห่างไกลท่านเหลือเกิน(อยู่เขต,เขื่อน)ค่ะ  แต่สมัยก่อนผู้บังคับบัญชา (จะเป็นระดับใดก็ตาม) ลูกน้องจะมีความรักความผูกพันธ์  นับถือ  ศรัทธาและไม่รู้สึกห่างเหิน  หรือแบ่งแยกสีสรร  วรรณะ เลย.. และผู้บังคับบัญชาก็จะให้ความเอ็นดู  และเอาใจใส่ต่อผู้ใต้บังคับบัญชาอย่างจริงใจและใกล้ชิดเสมอ ๆ ไม่มีแบ่งแยก โดยเฉพาะท่านผู้ว่าการ  (นายเกษม)ท่านนี้ค่ะ ท่านโอบอ้อมอารีย์ เวลาท่านหัวเราะ  เสียงหัวเราะท่านจะเปิดเผย จริงใจ  ฟังดูแล้วโลกใบนี้สดใสดีมาก ๆเลยค่ะ  ดิฉันไม่เคยได้มีโอกาสร่วมเสวนากับท่านหรอกค่ะ (มิบังควรอย่างยิ่ง เพราะตัวเล็กมาก ๆ อย่างที่เรียนไว้แต่ต้นแหละค่ะ) แต่ก็เคยได้ยินเสียงหัวเราะ ได้เห็นท่านบ่อย ๆ ตามวาระที่ท่านต้องไปรับรองแขก หรืองานต้องรับเสด็จ ซึ่งสมัยก่อนผู้ใหญ่ใน กฟผ. มีไม่กี่ท่าน  แต่ละท่านก็น่านับถือเหลือเกิน  ดิฉันเป็นคนหนึ่งที่ปลื้มผู้บริหารสมัยนั้นค่ะ (หรือขออนุญาตใช้คำว่า “แอบปลื้ม”แทน  เพราะไม่ได้มีโอกาสใกล้ชิดท่านโดยตรง)  และเป็นเช่นนั้นเสมอมาจนถึงทุกวันนี้  และคงต้องตลอดชีวิต  ดังนั้นเมื่อทราบข่าวการไม่สบายของท่าน จึงรู้สึกบอกไม่ถูก  ขออนุญาตส่งกำลังใจอันน้อยนิดมาถึงท่าน  ขอให้ท่านหายป่วยโดยเร็ววัน กลับมามีสุขภาพที่แข็งแรงพร้อมเสียงหัวเราะที่สดใสมาก ๆอีกเร็ว ๆ นะค๊ะ แม้จะเป็นกำลังใจเพียงน้อยนิด แต่ก็กลั่นออกมาจากใจที่รักและศรัทธาท่านค่ะ.........................

จากลูกน้องเก่า  ( เพียงกระจี๊ดริดค่ะ)
Panadda Chalisarapong

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น