เป็นกำลังใจให้ SuperK ค่ะ

     โหน่งเข้ามาทำงานไม่ทันยุคผู้ว่าเกษม ไม่ทันแม้กระทั่งผู้ว่ากำธน แต่มาทันคุณเผ่าพัชร สิ่งที่ได้เห็นได้ยินและรับรู้มาโดยตลอดคือคน กฟผ. รักผู้ว่าเกษมมาก โดยเฉพาะพวกที่เคยทำงานใกล้ชิดกับท่าน ซึ่งเราก็ได้แต่รับรู้ แต่ไม่ได้ซาบซึ้งอะไร

        จนเมื่อปีที่มีการจัดงานพืชสวนโลกที่จังหวัดเชียงใหม่ ที่ กฟผ. เองก็ได้มีส่วนเข้าไปเป็นผู้สนับสนุน รวมทั้งจัดสวนน้ำพระทัยในงาน ซึ่งก็มีแขกและอดีตผู้บริหารเข้าเยี่ยมชม หนึ่งในนั้นก็คือคณะของผู้ว่าเกษมและคุณหญิงชัชนี ซึ่งมีผู้ร่วมคณะเป็นผู้ใหญ่ที่มีชื่อเสียงอยู่ในวงสังคมแทบทั้งคณะ ทาง กฟผ. โดยฝ่ายสื่อสารองค์การ (ฝ่ายประชาสัมพันธ์ในขณะนั้น) ก็ส่งโหน่งและทรายไปดูแลคณะของผู้ว่าเกษมตั้งแต่รับที่สนามบินเชียงใหม่ ไปแม่เมาะ และพาไปงานพืชสวนโลก

        ตลอดทริปนั้น โหน่งก็ได้ใกล้ชิดกับผู้ว่าเกษมและคุณหญิงชัชนี ทำให้เข้าใจได้ทันทีว่าทำไมใครๆ ถึงรักท่าน ท่านเป็นเหมือนทั้งนาย ทั้งญาติผู้ใหญ่ มีทั้งความห่วงใย เมตตา ปรารถนาดีให้กับชาว กฟผ. ทุกๆ คน ท่านยังคงรัก กฟผ. และเช่นเดียวกับชาว กฟผ. ที่ยังรักท่าน เห็นได้ชัดเจนจากชาวแม่เมาะที่ไปรับท่านในครั้งนั้น ความเมตตานั้น ยังได้เผื่อแผ่ไปถึงคนอื่นๆ ที่ไม่ใช่ชาว กฟผ. แคดดี้ทุกคนไม่ว่าจะเป็นคนที่บริการท่านหรือเปล่า ท่านก็จะให้ทิป ให้ดูแลโดยเท่าเทียมกัน เป็นภาพที่โหน่งประทับใจมาก

        และสิ่งที่ได้ประสบความเมตตาห่วงใยของท่านด้วยตัวเองก็คือเมื่อคราวไปถึงร้านอาหารจีนในตัวเมืองเชียงใหม่ ซึ่งหลังเสร็จจากอาหารมื้อกลางวันนั้นก็จะไปต่อที่งานพืชสวนโลก ชาวคณะซึ่งค่อนข้างเป็นผู้ใหญ่คงจะค่อนข้างเหนื่อย หลายท่านก็ออกจะหงุดหงิด โหน่งกับทรายซึ่งมาบริการ ก็ค่อนข้างจะหัวหมุนในขณะนั้น แต่นายคงเห็น เลยเรียกโหน่งเข้าไปแล้วถามว่ากินข้าวหรือยัง แล้วไล่ให้ไปกินข้าวทันที ซึ่งโหน่งกับทรายซาบซึ้งมาก ออกมานั่งกินข้าวด้านนอก ก็กินไม่ลง ไม่ใช่ด้วยความเหนื่อย แต่ด้วยความตื้นตันใจที่ท่านเห็นและเป็นห่วง

        สุดท้ายโหน่งคงไม่ขออะไรมากกว่า แค่ขอให้ผู้ว่าเกษมหายป่วยโดยเร็ว และกลับมาเป็นขวัญและกำลังใจให้กับครอบครัว กฟผ. ต่อไปค่ะ

จาก
คุณโหน่ง Tatiya Sakornpan